Groep: Circus Cirkör
Voorstelling: Wear it like a crown
Door Arthur Hofmeester

CIRKUS CIRKÖR – WEAR IT LIKE A CROWN

Wear it like a crown, een bijzondere voorstelling van het Zweedse theatercircus Cirkus Cirkör, waarin een prachtige verbinding wordt gemaakt tussen het moderne en klassieke circus’, aldus de seizoensbrochure van de schouwburg in Heerlen. En zo zat een zeer goed gevuld en een dag later een bijna uitverkocht Theater Heerlen blijmoedig te genieten van een bijzonder stuk circus op 2 en 3 januari 2013.

Op het toneel een licht verhoogde piste met daarop een truss in de vorm van een kroon. Aan de pisterand een rail voor een draaiende klapdeur. De kroon is het ophangpunt voor het luchtwerk en een Chinese mast. Door de klapdeur betreden zes artiesten (en een dubbel) het centrale speelveld.

De voorstelling opent met de song Wear it like a crown van de Zweedse zangeres Rebekka Karijord. Het nummer gaat over de angst voor de eenzaamheid en die angst trots te dragen als een kroon. De artiesten zijn zes individuen die tot elkaar proberen te komen. Ze acteren matig, het verhaaltje –meestal toch wel het leitmotiv bij circustheater – mist kop, middenstuk en staart. Wat de zes karakters met elkaar verbindt is onduidelijk. De x maal gedraaide song van Rebekka Karijord en aanverwante muziek is dromerig. Dat past bij de beelden die de zes neerzetten voor een doek met videofragmenten.

Enkele momenten wordt het spannend. Als Fouzia Rakez en David Eriksson pingpongballetjes naar elkaar toe blazen en wanneer de messenwerper, getooid met een Japans masker (?) met drie kettingzagen gaat jongleren. Maar ja, ze maken wel geluid, maar de kettingen draaien niet. Visueel ziet de show er goed en tot in details verzorgd uit: kostuums, de geschminkte maskers en aanvankelijk het toneelbeeld. Alleen dat laatste verandert niet gedurende de voorstelling. De circusacts zijn qua techniek niet buitengewoon spectaculair maar de uitvoering daarentegen wel.

Gewoon circus
Van de circusartiesten valt vooral de kale clown en jongleur David Eriksson op, zowel in zijn solo’s met onder meer gootsteenontstoppers, als in zijn samenspel met Fouzia Rakez aan de trapeze en vooral met de pingpong balletjes. Louise Bjurholm is een fragiele contorsioniste, die op niet alledaagse wijze haar lenigheid toont.

De show lijkt nog het meest op een goede aangeklede circusvoorstelling met de traditionele opvolging van nummers. Dat valt bij het talrijke publiek goed in de smaak. Waarom dit product ‘circustheater’ noemen? Het is gewoon circus, weliswaar erg aantrekkelijk aangekleed.

********************************************************************************************************************************************************************

spelers: Fouzia Rakez, David Eriksson, Louise Bjurholm, Henrik Agger, Jesper Nikolajeff, Manda Rydman
concept en regie: Tilde Björfors
muziek: Rebekka Karijord
kostuums: Anna Bonnevier
maskers: Helena Andersson
lichtontwerp: Ulf Englund
geluid: Viktor Slik
stage & sound engineer: Oscar Cresso
film en projecties: Johan Baath
dramaturg: Camilla Damkjær
choreografie: Cilla Roos
circuschoreografie: Molly Saudek

 

Reageer