Door Nikki Sneep-Snijders

THE GENERATING COMPANY – NO SWEAT

Metershoog boven de speelvloer wordt de voorstelling No Sweat van The Generating Company geopend. Acht vrouwelijke acrobates hangen aan het truswerk om zich vervolgens een voor een in het luchtledige te laten vallen. Het publiek slaakt een kreet en merkt dan dat de acrobaten in een gordel met bungee-elastieken hangen en terug naar boven stuiteren. Het publiek zit op het puntje van haar stoel en komt hier gedurende de hele voorstelling niet meer vanaf.

Na de energetische openingsscène worden de acrobates met behulp van een voice-over voorgesteld. De verbondenheid tussen de voorstelling en het Nijmeegse publiek groeit onmiddellijk nadat duidelijk wordt dat onder de acrobaten een stadsgenoot is. Als enige Nederlander van de cast spreekt ze halverwege de voorstelling het publiek aan in een monoloog over de bij haar ontbrekende grote borsten waar het publiek voor gekomen zou zijn. De verwarring van het publiek is voelbaar: enerzijds is het een 180 graden omkering van de rest van de voorstelling, anderzijds worden aangesproken op iets ongemakkelijks waar ze bovendien helemaal niet mee bezig waren. Wanneer de acrobate aan het eind van haar monoloog vraagt of het uitmaakt dat ze plat is, blijft het stil in het publiek. Bij herhaaldelijk vragen klinkt er uiteindelijk een wat onzekere ‘nee’. Hoe anders is de reactie van het enige jonge meisje in het publiek bij de vraag van een van de acrobates of het november is. De ‘ja’ van het meisje is heerlijk, des te meer omdat de vraag niet aan het publiek gericht was. Kinderlijke onschuld in een minder onschuldige voorstelling.

Liefde, werk, bar en respect

No Sweat draait om het leven van de vrouw en wordt in een vierluik gepresenteerd: liefde, werk, bar en respect. In een humoristische maar ook ietwat tragische setting tonen de acrobates dat ze zichzelf met alle liefde opofferen om toch het huis weer schoon te krijgen. In de lieflijke roze outfits gaat het doen van het huishouden gepaard met de nodige valpartijen en verstrikkingen in het snoer van het strijkijzer. Op het werk gaat het er vervolgens fordistisch aan toe: de acrobaten voeren als een automatische machine verschillende handelingen uit om bij te dragen aan de financiën. In de bar mag het allemaal wat losbandiger. Bij het vallen van de nacht wordt de zwarte werkkleding verruild voor sensuele rode jurkjes met pumps. Er wordt gezwijmeld over mannen, geplaybackt in de bar en gedronken op het leven. Erg knap is de acrobatiek die volgt wanneer de bar gesloten wordt en de beschonken barhangers in stijl de avond afsluiten.
Sensuele jurkjes en beschonken toestanden of niet, respect voor de vrouw staat hoog in het vaandel. Bij de start van deze scène hebben alle acrobates een andere vorm van plastische chirurgie ondergaan. Dikke billen, vollere lippen en opgepompte spierballen worden overdreven neergezet in de vorm van kussens en spenen. Aan het eind van de scène worden ze rigoreus verwijderd: wees blij met jezelf, we zijn goed genoeg zoals we zijn.

Uitblinkers in luchtwerk

Het internationale gezelschap blinkt uit in luchtacrobatiek. Met behulp van trouwen, doeken, lussen, elastieken en trapeze’s worden in verschillende formaties de meest poëtische plaatjes gecreëerd. De acrobate in de doeken slaagt erin de normaliter trage doekenact om te toveren tot een act met een onuitputtelijke energie. Haar armen en benen zwaaien alle kanten op en vinden het ene mooi plaatje naar de ander. Er wordt niet slechts functioneel bewogen: de acrobate maakt vele bewegingen meer dan dat het leggen van de juiste knop van haar vereist. Dit maakt deze act verassend interessant om naar te kijken. Andere technische hoogstandjes zijn het duo trapezewerk en de handstandacrobate op de eettafel. Minder hoogstaand is de act in het cyr wheel. Voor het tempo van de voorstelling voegt deze act weinig toe.

Krachtig geheel

Circus, dans, theater en muziek vormen een eenheid bij No Sweat. Waar de sfeer van de muziek normaliter goed aansluit bij een circus- of dansvoorstelling door gebruik te maken van zelf gecomponeerde of onbekende muziek, is het The Generating Company gelukt gebruik te maken van veel bekende muziek waarbij zelfs grote delen van de songtekst passend bij de voorstelling zijn. De up-tempo muziekkeuze en daarmee gehele voorstelling vergt conditioneel veel van de acrobaten. Het is flink werken maar de acrobaten pakken het leven met 2 handen aan en laten het lijken alsof het niets is: geen zweet bij No Sweat.

Reageer