Door Nikki Sneep-Snijders

LES COLPORTEURS – SOUS LA TOILE DE JHERONIMUS

Lieveheersbeestjes, duizendpoten, appels, schaatsen en een vissenkom. In Sous la toile de Jheronimus komt een tuin der lusten tot leven. In een sfeervolle tent met ronde piste wordt door Cie Les Colporteurs optimaal gebruik gemaakt van de speelruimte. Tot hoog in de nok zijn de artiesten te vinden in deze op het schilderij ‘Tuin der Lusten’ geïnspireerde voorstelling, die voor de een een verademing is en voor de ander een te ver doorgeslagen experiment.

In vijf sterk beeldende fragmenten brengen de artiesten een mengeling van acrobatiek, moderne dans, beeldprojecties, muzikaliteit en dromerigheid. Het ingetogen begin met een vloerprojectie van een wereldbol en een schaduwspel door de trapezeartiest schept hoge verwachtingen. Gaandeweg krijgt de voorstelling meer tempo en leert het publiek, opnieuw, een welbekende boodschap: we eten nog steeds van de verboden appels.

Jeroen Bosch

Gebaseerd op het schilderij ‘Tuin der Lusten’ van Jeroen Bosch brengt Cie les Colporteurs een kunstwerk tot leven. In de vrijwel uitverkochte voorstelling, waar de lach vaak net om de hoek ligt, creëren de artiesten de meest esthetische beelden. Verwacht geen aaneenschakeling van technische hoogstandjes. Veel meer is getracht het publiek mee te  voeren in de wonderlijke wereld van dagdromen, ontdekken, vallen en opstaan, maar ook keiharde consequenties op gemaakte keuzes. De artiesten verwelkomen het leven als vogels, als insecten en bovenal als ontdekkers in een schijnparadijs. Sommige scènes zijn kinderlijk lief, anderen erotisch beladen. De appels lijken net als bij Adam en Eva symbool te staan voor gevaar en verleiding. Kan de verleiding niet worden weerstaan dan wordt zowel letterlijk als figuurlijk op de blaren gelopen die kunnen ontstaan bij het lopen op glasscherven. Met het niet weerstaan van de verleiding wordt de voorstelling harder, beangstigender en komt er meer tempo in. Waar voor het merendeel van de artiesten in de voorstelling geen goed einde is weggelegd, komen anderen er beter vanaf: het leven wacht niet.

Lichamelijke artiesten

De artiesten kennen stuk voor stuk hun vak. Jammer is dat het aanwezige lichaamsbewustzijn hier en daar laat doorschemeren dat ze op technisch vlak meer in hun mars hebben dan wordt getoond. De moeilijkheidsgraad van de circustechnieken is onderdanig aan het verhaal. Hierdoor komt de koorddanseres die zonder technische poespas naar de overkant loopt meermaals terug. Keer op keer een mooi plaatje, maar ook het publieksgevoel van ‘alweer dat koord’ komt boven. De artiest in de trapeze daarentegen toont een goede beheersing met zijn heffen naar handstand en kopstanden met losse handen op een zwaaiende trapeze. In de chinese paal worden een aantal mooie series getoond en zijn vooral de series waarbij de vloer en paal worden gecombineerd verfrissend. De grondacrobatiek en aerial hoop zijn leuk om naar te kijken maar bieden geen groots spektakel.

Karakteristieke ‘muziek’

In Sous la toile de Jheronimus is sprake van een bovengemiddelde verbondenheid tussen spel, muziek en decor. Het zijn dan ook niet alleen de artiesten die de voorstelling voorzien van haar conceptuele en experimentele karakter. De live muziek wordt verzorgd door een violist en pianist waarbij vooral de pianist zich helemaal uitleeft. Naast de toetsen wordt rechtstreeks uit de pianobak geluid gecreëerd op de snaren. Met houten plankjes, ratels, papier en stuiterballen komen de geluidseffecten tot stand. Op een vergelijkbare manier wordt ook het stemgebruik ingezet. Af en toe is iets van zang te herkennen, maar oer- en lustklanken voeren de boventoon.

Wisselende reacties

Voorzichtig komt na afloop van de voorstelling een staande ovatie op gang. Waar de voorstelling een succes is voor de een, is het te conceptueel en innovatief voor de ander. Houd je van het spektakel van het circus? Dan is deze voorstelling met zijn 90 minuten allicht een te lange zit. Meer van de esthetische plaatjes? Ga dan zeker kijken. Hoewel het publiek tijdens de voorstelling soms wat afdwaalt in zijn eigen dromerigheid lukt het de artiesten een mooie speelvloer der lusten te creëren.

 

 

 

Reageer