Door Nikki Sneep-Snijders

CIE XY – IL N’EST PAS ENCORE MINUIT

Om en om komen de twintig artiesten het podium op. Ze hebben ruzie met alles en iedereen. Nog niets doet vermoeden wat voor waaghalzerij er minuten later ontstaat wanneer de emoties zijn gaan liggen en het collectief toont waarvoor ze in de wieg zijn gelegd. In Il n’est pas encore minuit worden capriolen uitgehaald die het publiek voor het zien van deze voorstelling als onmogelijk zou hebben bestempeld.

In een zo goed als volle circustent op Festival Circolo is het podium voor Cie XY. De ronde piste zorgt dat iedereen goed zicht heeft op het vrijwel constant gevulde speelvlak. Vanaf het eerste technische hoogstandje zit het publiek op het puntje van haar stoel. De kans dat iets mislukt is aanwezig, een prachtig risico waarin de artiesten zich gedurende de voorstelling keer op keer opnieuw in bevinden.

Technische hoogstandjes

Gooi- en smijtwerk met meervoudige salto’s en schroeven, piramides van 4 man (of vrouw!) hoog, handstanden en andere uitdagende capriolen op hoogte voeren de boventoon in deze hoog energetische voorstelling. De groepsacrobatiek is innovatief en toont een uitmuntend lichaamsbewustzijn met bijbehorende coördinatie. Elke beweging is bewust en er gebeurt haast teveel om alles te kunnen zien. Is er net een artiest naar de andere kant van het podium gegooid, zit de ander alweer bovenop een piramide in een spagaat. De groepsacrobatiek waarbij puur gebruik wordt gemaakt van de lichamen van de artiesten wordt afgewisseld met bascule en acrobatiek op houten platen. Deze houten platen worden gebruikt als landingsvlak, trampoline, dansvloer, glijbaan en piramidebouwstuk. Soms worden series herhaald, maar het is de vraag of het publiek dat überhaupt doorheeft met alles wat gaande is.

Achterste van de tong

In Il n’est pas encore minuit komt de wereldtop aan acrobaten samen. 13 mannen en 7 vrouwen trakteren het publiek op een sublieme voorstelling vol technische hoogstandjes. Vrijwel aan de lopende band worden de artiesten met applaus beloond voor hun gewaagde acrobatiek. Waar normaliter alleen perfectie getoond mag worden is in deze voorstelling gekozen voor het hoogst haalbare niveau waarbij af en toe best iets fout mag gaan. Het publiek vergeeft het direct en kan het kijkje in de ziel van de acrobaten alleen maar waarderen. Cie XY toont welk niveau gehaald kan worden wanneer je een grote groep topacrobaten bij elkaar zet die samen aan het experimenteren slagen. Dat spektakel bij het circus hoort wordt hier voor de volle 100% getoond.

Groots vertrouwen

De gehele voorstelling toont het complete vertrouwen tussen de acrobaten onderling. Meermaals worden acrobaten perfect opgevangen als een truc niet helemaal wordt uitgevoerd zoals bedoeld: hierin schijnt de immense kennis en professionaliteit nog meer door dan in de daadwerkelijke trucs. Bewonderenswaardig is de manier waarop de zogenaamde ‘spotters’ pas op het laatste moment bij een truc komen staan maar toch altijd op tijd zijn mochten ze nodig zijn. Zo zijn ze onzichtbaar wanneer een truc wordt uitgevoerd als bedoeld, maar kan de voorstelling ook altijd vloeiend door als ze wel nodig zijn.

Rustpauzes in de hoge energie

Met de hoge energie van de voorstelling is een topconditie bij de artiesten vereist. Het is een kunst op zich hoe de artiesten zichzelf moe maken in een ruzie om enkele momenten later op en top geconcentreerd een salto naar staan op schouders bij een medeartiest te kunnen springen. De artiesten zijn vrijwel constant in beweging. Slechts af en toe is er een korte adempauze backstage. Hoewel sprake is van een hoog energetische voorstelling zijn er ook enkele rustmomenten ingebouwd. Zowel de artiesten als het publiek pakken het moment om weer even op adem te komen. Waar de meeste acrobatiek erg complex is, is op de rustige momenten gekozen voor een verfrissende eenvoud: 10 paar artiesten die op schouders staan en enkele patronen lopen of 1 artiest die staand in de handen van de andere artiesten het podium over loopt. Naast rust is er ruimte voor humor, onmisbaar in elke goede circusvoorstelling. Zo wordt er gespeeld met het lengteverschil van de artiesten en krijgen ze verderop in de voorstelling stuk voor stuk de slappe lach die erg aanstekelijk werkt.

Individu vs. collectief

Het gebeurt meermaals dat de groep als één naast elkaar uitkomt. Ze ademen groepsgevoel. Niet zelden mist een individu de boot. Is er sprake van een pispaaltje, of een artiest die gewoon even niet oplet? Waar ruzies worden gemaakt en vriendschappen gesloten, schemert het collectief er constant tussendoor. Het collectief wordt gepresenteerd als alternatief voor het individu. Niet alleen op het podium, maar ook in het creatieproces van Cie XY. Een breekbaar maar tegelijkertijd krachtig goed.

Aanrader

Het publiek is unaniem. Als één man springen ze op van hun stoel om Cie XY te voorzien van een staande ovatie met veel gejuich. Ook gedurende de voorstelling wordt keer op keer de waardering getoond door applaus. Het is mooi dat het collectief risico’s durft te nemen. Dit is veel spannender dan een gelikt kunstje dat gegarandeerd lukt. Ga deze beste circusvoorstelling in jaren dus vooral zien.

 

 

Reageer